Mar 25, 2010

പാഞ്ച് (Paanch)

(ഇന്ത്യയില്‍ പ്രദര്‍ശനാനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുകയാണ് ഇക്കുറി 'ചിത്രനിരീക്ഷണത്തില്‍ '. ഈ ചിത്രം പ്രായപൂർത്തിയായവരെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.)

'പ്രദര്‍ശനാനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെടുക'. ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും കച്ചവട ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ കൂടിയുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക്, ഇന്ത്യയില്‍ ഒരുപക്ഷേ അപൂര്‍വ്വമായി മാത്രം സംഭവിക്കുന്നതാണ്. എഴുത്തുകാരനായും സംവിധായകനായും, നിരൂപക പ്രശംസയും സാമ്പത്തിക വിജയങ്ങളും, സമീപകാല ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രവേദിയില്‍ ഒരുപോലെ കൈമുതലായ അനുരാഗ് കാശ്യപിന്‍റെ ആദ്യ സംവിധാന സംരംഭം, 2002-ല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ 'പാഞ്ച്', ഇന്ത്യയില്‍ പ്രദര്‍ശനാനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട അല്ലെങ്കില്‍ നിരോധിക്കപ്പെട്ട ചിത്രമാണ്.


രണ്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണ് ഈ ചിത്രത്തിനെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ അറിയുന്നത്. സമകാലീന ഇന്ത്യന്‍ ചലച്ചിത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രഭാഷണത്തില്‍ രഞ്ജിനി മജുംദാര്‍ , സത്യാ, കമ്പനി മുതലായ ചിത്രങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം 'പാഞ്ച്' എന്നൊരു ചിത്രവും പരാമര്‍ശ്ശിക്കുകയുണ്ടായി. ചിത്രത്തിന്‍റെ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മിസ്റ്ററി, ത്രില്ലര്‍ ഗണത്തിലുള്‍പ്പെടുന്ന ചിത്രങ്ങളോട് പൊതുവില്‍ ഒരു ആഭിമുഖ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചിത്രത്തിനുവേണ്ടി അന്നു മുതലേ അന്വേഷണം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. നിരോധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രം കണ്ടെത്താനുള്ള വഴികളൊന്നും മുന്നില്‍ തെളിഞ്ഞില്ല, ഇക്കഴിഞ്ഞ ഡിസംബര്‍ വരെ.

സംവിധായകന്‍ അനുരാഗ് കാശ്യപിന്‍റെ 'ദേവ് ഡി' ഇക്കഴിഞ്ഞ തിരുവനന്തപുരം അന്താരാഷ്‌ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തില്‍ സമകാലീന ഇന്ത്യന്‍ ചലച്ചിത്ര വിഭാഗത്തിലുള്‍പ്പെടുത്തി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്നു. അനുരാഗ് കാശ്യപ് ചലച്ചിത്രോത്സവത്തില്‍ സംബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചലച്ചിത്ര അക്കാദമി ഒരുക്കിയ അനുരാഗ് കാശ്യപുമായുള്ള ഒരു മുഖാമുഖത്തിന് ശേഷം വീണുകിട്ടിയ ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തിലാണ് 'പാഞ്ച്' ലഭിക്കുവാനുള്ള സാധ്യതകള്‍ അന്വേഷിക്കുന്നത്. 'PirateBay.com' എന്നായിരുന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഉത്തരം. :)

പത്തോ പതിനഞ്ചോ ഫ്രെയിംസ് പെര്‍ സെക്കന്റിന്‍റെ ചടുലതയില്‍ ഇരുണ്ട, തിളച്ചു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു നഗരവീഥിയില്‍ നിന്നാണ് ചിത്രമാരംഭിക്കുന്നത്. ഓടിയും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞും ഒളിച്ചും നോക്കുന്ന ക്യാമറാക്കണ്ണുകള്‍. കാണുവാനിരിക്കുന്ന ഇരുണ്ട ജീവിത മുഖങ്ങളുടെ, കാമനകളുടെ, അപ്രതീക്ഷിതമായ ജീവിത വ്യതിയാനങ്ങളുടെ പകര്‍പ്പുപോലെ...

Synopsis:

കഴിവും അനുഭവപരിചയവും ഉണ്ടായിട്ടും ശ്രദ്ധേയരാകാത്ത, സംഗീതത്തില്‍ ഒരു ഭാവി സ്വപ്നം കാണുന്ന, 'ഡ്രോപ്പ്-ഔട്ട്സ്‌' ലൂക്ക്, മുര്‍ഗി, ജോയ്‌, പോണ്ടി, ഷ്യൂളി എന്നീ അഞ്ച് പേരാണ്‌ ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങള്‍. പ്രവചനാതീതമായി പ്രതികരിക്കുന്ന ലൂക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഹോട്ടലുകളിലും നിശാക്ലബ്ബുകളിലും തുച്ഛമായ തുകയ്ക്ക് ഈ സംഘം പാടുന്നു. ലഭിക്കുന്ന പണം ഭൂരിഭാഗവും ചിലവഴിക്കുന്നത് മദ്യത്തിനും ആത്മാവിനെ മയക്കുന്ന മരുന്നുകള്‍ക്കുമാണ്. ഈ 'പാഞ്ചിനും' അടുത്ത ബന്ധുക്കളോ പറയത്തക്ക സുഹൃത്തുക്കളോ ഇല്ല. നിഖില്‍ എന്ന ഒരേയൊരു സുഹൃത്തിന്റെ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഒരു ഗാരേജില്‍ ഇവര്‍ ജീവിതവും പരിശീലനങ്ങളും തള്ളിനീക്കി.

പണം കണ്ടെത്തുവാനായി നിഖിലിന്റെ അനുമതിയോടെ, പണക്കാരനായ നിഖിലിന്റെ പിതാവിനെ, മകനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി എന്ന്‍ ധരിപ്പിക്കുന്നു. മോചിപ്പിക്കുവാനായി ലഭിക്കുന്ന പണം, നിഖില്‍ അടക്കമുള്ളവര്‍ പങ്കുവെച്ചെടുക്കുന്നു എന്നാണ് ധാരണ.

അന്നേദിവസം രാത്രിയില്‍ ഒരു വഴക്കിനിടയില്‍ ലുക്ക്‌, നിഖിലിനെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ മുന്നില്‍വെച്ച് ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തുന്നു. പണത്തിനായുള്ള ആവശ്യവും സംഭവിച്ചുപോയ ഒരു കൊലപാതകം മൂടിവെയ്ക്കുവാനുള്ള വ്യഗ്രതയും ആ സുഹൃത്ത്‌ സംഘത്തിനെ കൂടുതല്‍ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു...

അസാധാരണമായ ഒരു ആശയമൊന്നുമല്ല ചിത്രത്തിന്‍റെത്. ഭംഗിയായി എഴുതിയ ഒരു തിരക്കഥയില്‍ അഭിനേതാക്കളുടെ വളര്‍ച്ച. കഥയിലെ ചില അപ്രതീക്ഷിതമായ പരിണാമങ്ങള്‍. സന്ദര്‍ഭത്തിനനുസരിച്ച പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിന്‍റെ ഉപയോഗം. പ്രമേയത്തോടിണങ്ങുന്ന സംവിധാന മികവ്. ചുരുക്കത്തില്‍ പ്രേക്ഷകന്‍റെ ഹൃദയതാളം തെറ്റിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം.

1976-77 കാലഘട്ടത്തില്‍ കുപ്രസിദ്ധമായ ജോഷി-അഭയങ്കര്‍ കൊലപാതക പരമ്പരയാണ് ചിത്രത്തിന് ആധാരമായത്‌ എന്ന്‍ കരുതപ്പെടുന്നു. പൂനെയിലെ ഒരു കോളേജില്‍ ചിത്രകലാ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളായിരുന്ന ഒരു സംഘം ഒന്‍പതോളം പേരെ കൊലപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു പ്രസ്തുത സംഭവം. സമൂഹത്തിലെ അനാരോഗ്യകരമായ ചില പ്രവണതകളെ വിനോദോപാധിയാക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു ചിത്രത്തിന് പ്രദര്‍ശനാനുമതി നിഷേധിക്കുന്നതിന് സെന്‍സര്‍ ബോര്‍ഡിനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

കെ.കെ മേനോന്‍ ചിത്രത്തില്‍ അസാധാരണമായി ലുക്ക്‌ മോറിസണ്‍ എന്ന കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദിത്യ ശ്രീവാസ്തവ, തെജോസ്വിനി കോലാപുരി (പത്മിനി കോലാപുരിയുടെ സഹോദരി) ജോയ്‌ ഫെര്‍ണാണ്ടസ്, വിജയ്‌ മൌര്യ തുടങ്ങി എല്ലാവരും അഭിനയത്തികവ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു എങ്കില്‍ ഇവരുടെയെല്ലാം കഴിഞ്ഞുപോയ വര്‍ഷങ്ങള്‍ മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു.

അറിയപ്പെടുന്ന തിരക്കഥാകൃത്ത്‌ ആയിരുന്നെങ്കിലും സംവിധായകനായി അനുരാഗ് കാശ്യപ്, പരിണിത, ജബ് വീ മെറ്റ്, ലൌ ആജ് കല്‍ മുതലായ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ക്യാമറ കൈകാര്യം ചെയ്ത നടരാജ സുബ്രഹ്മണൃം, ജബ് വീ മെറ്റ്, ആമിര്‍, ദേവ് ഡി തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ചിത്രസംയോജനം നിര്‍വ്വഹിച്ച ആരതി ബജാജ് തുടങ്ങി അണിയറയില്‍ ഒരു വലിയ നിരയുടെ ആദ്യ ചിത്രം കൂടിയായിരുന്നു, 'പാഞ്ച്'.

എഴുത്തുകാരനായ ( സത്യാ [സൗരഭ് ശുക്ലയുമായി ചേര്‍ന്ന്‍], ബ്ലാക്ക്‌ ഫ്രൈഡെ, കോന്‍, ദേവ് ഡി മുതലായ തിരക്കഥകള്‍ , യുവ, വാട്ടര്‍ മുതലായ ചിത്രങ്ങളിലെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ ) അനുരാഗ് കാശ്യപിനെയായിരുന്നു മുന്‍പ്‌ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നത് എങ്കില്‍ സംവിധായകനായ അനുരാഗ് കാശ്യപിനെ കൂടുതല്‍ അറിയുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് 'പാഞ്ച്' എന്ന ഈ അനുഭവത്തോടെയാണ്.

വിശാല്‍ ഭരദ്വാജിന്റെതാണ് ചിത്രത്തിലെ സംഗീതം. സന്ദര്‍ഭത്തിനനുസരിച്ച് സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെ സമര്‍ത്ഥമായ തെരെഞ്ഞെടുപ്പും ഉപയോഗവും മനോഹരമാക്കുന്ന പശ്ചാത്തല സംഗീതം സമീപ കാലത്തെ മികച്ച അനുഭവമാണ്.

പൊതുവില്‍ മികച്ച ഒരു അനുഭവമാണ് ചിത്രമെങ്കിലും, പ്രേക്ഷകന്‍ നെറ്റിചുളിക്കുന്ന ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങളെങ്കിലും ചിത്രത്തിലുണ്ട്. കവര്‍ച്ച ചെയ്യുവാന്‍ കയറിയ വീട്ടില്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചും പാട്ടുകേട്ടും ഇരിക്കുന്ന 'പാഞ്ച്' അത്തരത്തില്‍ ഒന്നാണ്.

മുറിയിലെ ചുവന്ന ചുവരില്‍ വരച്ച ചെകുത്താന്റെ മുഖം തന്റെതാണ് എന്നായിരുന്നു ലുക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നത്. പിന്നെ‌ ചുവരില്‍ കറുത്ത ചായത്തില്‍ എഴുതിവെച്ചു. "Vangogh, Michelangelo and Kafka were unrecognized geniuses in their lives, as I'm now. Recognize me..." വാക്കുകള്‍ അറം പറ്റുകയായിരിക്കണം. വ്യക്തിയുടെ കാര്യത്തിലല്ല ഒരു ചിത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍. എട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറവും സമരത്ഥമായി എഴുതപ്പെട്ട ഒരു തിരക്കഥയും വേറിട്ട വഴികള്‍ തിരയുന്ന ഒരു സംവിധായകന്റെ കന്നി സംരംഭവും തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുന്നു എങ്കില്‍ ഇത് മറ്റെന്താണ്?

അനുബന്ധം:
ഈ ചിത്രം മാന്യ വായനക്കാരന്‍ കാണാതെ ഈ പോസ്റ്റ്‌ പൂര്‍ണ്ണമാകുന്നില്ല. ചിത്രത്തിന്റെ ടോറന്‍റ് ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുന്നതിന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക്‌ ചെയ്യുക.

Jan 28, 2010

ബോഡി ഗാര്‍ഡ്‌: തോമസ്സുകുട്ടീ വിട്ടോടാ...

'ചിത്രനിരീക്ഷണം' എന്ന പേരില്‍ ചിത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ബൂലോഗത്ത്‌ എഴുതാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ഈയുള്ളവന്‍ ഏതൊക്കെ പരീക്ഷണങ്ങളെയാണ്‌ നേരിടുന്നതെന്നും അതിജീവിക്കുന്നതെന്നും മാന്യ വായനക്കാര്‍ അറിയുന്നുണ്ടോ എന്തൊ. ദാണ്ടെ രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പും എന്ത്‌ ചെല്ല പേരിട്ട്‌ വിളിക്കണം എന്നുപോലും അറിയാത്ത ഒരു 'സാധനം' കാണുവാന്‍ ഇടയായി, സിദ്ദിഖിന്റെ 'ബോഡി', തരിമ്പും 'ഗാര്‍ഡ്‌' ചെയ്യാന്‍ ഇടയില്ലാത്ത ഒരു 'ബോഡി ഗാര്‍ഡ്‌'.


ചലച്ചിത്രത്തില്‍ 'റിട്ടയര്‍മന്റ്‌' ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല. പ്രായവും പ്രതിഭയും തമ്മില്‍ ബന്ധമുണ്ടോ എന്നും അറിയില്ല. അതിലൊന്നും വല്യ കാര്യമില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. കാരണം കിട്ടാക്കനിയായിരുന്ന ഓസ്കര്‍ സ്കോര്‍സെസെക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നത്‌ അറുപത്തിനാലാം വയസ്സിലാണ്‌. ഈസ്റ്റ്‌വുഡ്‌ എന്ന മറ്റൊരു ദേഹം എണ്‍പതിനോടടുത്ത പ്രായത്തില്‍ ഒന്നും രണ്ടും ചിത്രങ്ങളാണ്‌ വര്‍ഷാവര്‍ഷം പടച്ച്‌ വിടുന്നത്‌, അതും ഊരുക്കൊട്ടും മുന്തിയ ഇനങ്ങള്‍. നമ്മുടെ നാടിനു മാത്രം ഈ ഗതിയെന്തേ എന്റെ ദൈവങ്ങളെ? അവാര്‍ഡിനുപോലും ഗോപാലകൃഷ്‌ണനെ വേണ്ട, ചുരുങ്ങിയത്‌ മൂന്നുനാല്‌ വട്ടമെങ്കിലും അല്ലലില്ലാതെ കാണാന്‍ പറ്റുന്ന ചിത്രങ്ങളൊരുക്കിയ സിദ്ദിഖ്‌-ലാലിലെ സിദ്ദിഖ്‌ ഒരുക്കിയ പുതിയ ചിത്രം ഒരു വട്ടം കാണാന്‍ തന്നെ പെടാപ്പാട്‌, തീയേറ്ററില്‍ കറന്റ്‌ പോയാല്‍ കൂക്കി കയറുന്ന പ്രേക്ഷകന്‍ ആശ്വാസത്തോടെ കയ്യടിക്കുന്ന വിചിത്രകാഴ്ച. കണ്ടില്ലേ കലികാലം!

ഈ കഥ കേട്ടിട്ടും പടം കാണുന്നവന്‍ കാണട്ടെ എന്നുള്ളതുകൊണ്ട്‌ ഈ കഥാസംഗ്രഹത്തിന്‌ ഇക്കുറി അതിര്‍ത്തികള്‍ വരക്കുന്നില്ല. ആര്‌ ആരോടോ, എവിടെയോ എങ്ങോട്ടോ തിരിഞ്ഞിരുന്ന്‌ പറയുകയോ എഴുതുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്യുകയാണ്‌ എന്ന്‌ ഒരു നിശ്ചയവുമില്ലാതെ കഥ തുടങ്ങുകയാണ്‌. ഫ്ളാഷ്ബാക്ക്‌ എന്ന്‌ മാത്രം മനസ്സിലാവും.

ജയകൃഷ്ണന്‍ വ്യത്യസ്‌തനായിരുന്നു. എന്നു വച്ചാല്‍ പാമ്പ്‌ മുതലായ ക്ഷുദ്രജീവികളെയൊന്നും പേടിയില്ലാത്ത, ഗുണ്ട, റൌഡി, തെമ്മാടി തുടങ്ങിയ വേണ്ടാധീനങ്ങളെയെല്ലാം ആരാധിക്കുന്നത്രയും വ്യത്യസ്‌തത. വീട്ടുകാര്‍ തെറ്റിദ്‌ധരിച്ചില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ. മരുന്നായി, മന്ത്രായി, ഒലക്കേടെ മൂടായി അങ്ങനെ ജയകൃഷ്ണന്‍ വളർന്നുവലുതായി നമ്മുടെ ദിലീപിന്റെ കോലത്തിലായപ്പോൾ നാട്ടില്‍ അടി, ഇടി, വെട്ട്‌, കുത്ത്‌ എന്നിവക്ക്‌ നില്‍ക്കുമെങ്കിലും ആളൊരു സര്‍വ്വ ഗുണ സമ്പന്നനായിരുന്നു, നമ്മുടെ വീരപ്പന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോലെ! വീരപ്പന്‍ എങ്ങനെയായിരുന്നു? കൂടെ നില്‍ക്കുന്നോര്‍ക്ക്‌ തേനല്ലെ, പാലല്ലെ, പഞ്ചാരയല്ലേ. മഹിളാമണികളെ വശപ്പെശകായി ഒരു നോട്ടം പോലും, നഹീ നഹീ... പക്ഷേ, ആനയെ കണ്ടാ അപ്പം വെടിവെക്കും. പോലീസിനെ കണ്ടാലും വെക്കും, വെടി. പിന്നെ കാട്ടിലല്ലേ ആശാനെ, ജീവിക്കാന്‍ മരം മുറിച്ച്‌ വില്‍ക്കും. ചുറ്റും വളര്‍ന്ന്‌ നിന്നത്‌ ചന്ദനമരമായത്‌ വീരപ്പന്റെ കുറ്റമാണോ?? അപ്പൊ നമ്മുടെ ജയകൃഷ്‌ണന്‍, സത്യത്തില്‍, ആളൊരു പാവമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ നാട്ടില്‍ ചില്ലറ പരിപാടികളായി നടക്കുമ്പോഴാണ്‌ ജയകൃഷ്‌ണന്‍, അശോകന്‍ എന്നൊരു പുലിയെക്കുറിച്ച്‌ അറിയുന്നത്‌. അശോകന്‍ എന്നു വച്ചാ ആരാ..? എല്ലാരും അറിയുന്ന വല്യ ഒരാള്‌, ഇടക്ക്‌ മലേഷ്യയില്‍ ഒക്കെ പോകും, അത്ര തന്നെ. ജയകൃഷ്‌ണന്‍ അശോകന്റെ 'ബോഡി ഗാർഡാ'കുവാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ, ജയകൃഷ്‌ണന്‍ നായകനല്ലേ, അശോകന്റെ 'ബോഡി ഗാര്‍ഡ്‌' ആയി എത്രനാള്‍ ജീവിച്ച്‌ പോകുവാന്‍ പറ്റും. അങ്ങനെ പലരുടേയും നിര്‍ബന്‌ധത്തിന്‌ വഴങ്ങി അമ്മുവിന്റെ 'ബോഡി ഗാര്‍ഡ്‌' ആവുകയാണ്‌. അശോകന്റെ മകളാണ്‌ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്ന അമ്മു. പണ്ട്‌ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത്‌ ജയകൃഷ്ണന്‍ റാങ്കൊക്കെ 'ഈസി'യായി മേടിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളോന്‍ ആയിരുന്നൂത്രേ. പക്ഷേ, പഠിക്കാന്‍, പഠിച്ച്‌ മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ കക്ഷിക്ക്‌ വല്യ താല്‍പ്പര്യം തോന്നിയില്ല. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ ഈ റാങ്കിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്‌തയുടെ ഒരു അലംഗകുലോതുംഗനാണ്‌ ഈ ജയകൃഷ്‌ണനെന്ന് ഇപ്പം മനസ്സിലായില്ലേ. സ്റ്റില്‍, ജയകൃഷ്‌ണന്‍ ഭാവിയിലേക്ക്‌ ഒരു വാഗ്ദാനമാണ്‌ എന്ന ഒറ്റ സാദ്‌ധ്യതയുടെ പുറത്ത്‌ അമ്മുവിന്റെ കോളേജില്‍ തുടര്‍ന്ന്‌ പഠിക്കുവാന്‍ പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ അഡ്മിഷന്‍ കൊടുക്കുകയാണ്‌. അങ്ങനെ സ്റ്റുഡന്റ്‌ കം 'ബോഡി ഗാര്‍ഡാ'യി കോളേജിലെത്തുകയാണ്‌ ജയകൃഷ്‌ണന്‍. കാര്യം ഒരു കൊട്ട പ്ളസ്‌ ഒണ്ടേലും ആര്‍ക്കാണ്‌ മൈനസസ്‌ ഇല്ലാത്തത്‌, ജയകൃഷ്‌ണനും ഉണ്ടായി ഒരു മൈനസ്സ്‌. ജോലിയോടുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥത എന്ന പണ്ടാര മൈനസ്സ്‌.

'ബോഡി ഗാര്‍ഡി'നായി പ്രത്യേകം തുന്നി ഇസ്‌തിരിയിട്ട കുപ്പായമിട്ടേ ജയകൃഷ്‌ണന്‍ ക്യാപസിലെത്തൂ. സ്വാഭാവികമായും ജയകൃഷ്‌ണന്റെ കോലവും കോപ്രായങ്ങളും അമ്മുവിനും കൂട്ടുകാര്‍ക്കും തലവേദനയാകുന്നു, അല്ലെങ്കില്‍ ആയല്ലേ പറ്റൂ. അങ്ങനെ ജയകൃഷ്‌ണന്റെ കോലം മാറ്റുവാന്‍ മൊബൈലില്‍ 'അനോണി'യായി അമ്മു ജയകൃഷ്‌ണനെ വിളിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങുകയാണ്‌. ഒരു 'ഭയങ്കര' പ്രണയകഥ ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്‌ കൂട്ടുകാരേ... ബാക്കി എല്ലാം കണ്ടുതന്നെ അറിയണം, ഹൂ...

ചിത്രത്തിന്റെ അണിയറപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്ക്‌, പ്രത്യേകിച്ചും തിരക്കഥാകൃത്തിനും സംവിധായകനും (ഇവിടെ രണ്ടും ഒരാളാണ്‌) സാമാന്യബോധമെങ്കിലും വേണ്ടതല്ലേ, കുറഞ്ഞപക്ഷം പണം മുടക്കുന്ന നിര്‍മ്മാതാവിനെങ്കിലും? പണം മുടക്കി തീയേറ്ററില്‍ എത്തുന്ന പ്രേക്ഷകന്‌ മേല്‍പറഞ്ഞ സാധനം ഉള്ളതുകൊണ്ട്‌ 'ബോഡി ഗാര്‍ഡി'ന്‌ അധികം ഓടി ബുദ്‌ധിമുട്ടേണ്ടി വരികയില്ല.

ഒരു ചിത്രം അത്‌ എത്ര തന്നെ മോശമായിരുന്നാലും നന്നായിരുന്നാലും അതിന്‌ പുറകിലുള്ള പ്രയത്‌നം, തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ വളരെ വലുതാണ്‌. ചിത്രം അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത കെട്ടുകാഴ്ചകള്‍ മാത്രമാകുമ്പോള്‍ നിര്‍മ്മാതാവിന്റെ കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട്‌ പെട്ടെന്നുതന്നെ ഇടിച്ച്‌ കയറുകയും ഒരു വലിയ മനുഷ്യപ്രയത്‌നം കേവലം മൂന്നുനാല്‌ ദിവസങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ആഴ്ചകള്‍ക്കുള്ളില്‍ വിസ്‌മൃതിയിലാവുന്നു. മേലെ, താരവും സൂപ്പര്‍താരവും സംവിധായകനും മുതല്‍ താഴെ സെറ്റില്‍ ഭക്ഷണമൊരുക്കുന്ന കുശിനിക്കാരന്‍ വരെ കാക്കത്തൊള്ളായിരം സംഘടനകളില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിന്റെ ഭാഗമാണ്‌. താരപരിഭവങ്ങള്‍ക്കും താഴേ തട്ടിലുള്ളവന്റെ പരാതികള്‍ക്കും അല്ലാതെ ഈ സംഘടനകള്‍ ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍ക്കായി എത്രത്തോളം ക്രിയാത്മകമായി ഇടപെടുന്നുണ്ട്‌? പ്രതിഭാ ദാരിദ്രം, കുട്ടി ബഡ്ജറ്റ്‌ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ കരയുന്നവരോട്‌ പറയുവാനുള്ളത്‌ അത്‌ കേരളമെന്ന കോണില്‍ മാത്രമായി സംഭവിച്ചുപോയ ജനിതക തകരാറോ പരശുരാമന്‌ മഴു നീട്ടി എറിയാന്‍ കഴിയാതെ പോയതുകൊണ്ടോ അല്ലെന്നാണ്‌. കണ്ണുതുറന്നു നോക്കൂ, കാഴ്ചകള്‍ ഈ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളില്‍ തന്നെയുണ്ട്‌.

പ്രേക്ഷകന്റെ സാമാന്യബോധത്തിനെപോലും മാനിക്കാത്ത, മറയില്ലാതെ പഴയ ചില ഹിന്ദി ഹിറ്റ്‌ ചിത്രങ്ങളെ പകര്‍ത്തി ശര്‍ദ്ദിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രത്തിനെ കുറിച്ച്‌ കൂടുതലൊന്നും പറയുവാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.

ആകെത്തുക: Avoid